1950 yılında Ankara Beypazarı Üreğil köyünde doğdu. Beş kardeşten birinin okuma şansı vardı, babası tercihini İ. Ünal’dan yana kullandı. Beypazarı Ortaokulu ve Ankara İlk Öğretmen Okulu’nu bitirdikten sonra 1969-1973 yıllarında (4 yıl) Beypazarı'nda öğretmenlik yaptı. 1973 yılında İstanbul Atatürk Eğitim Enstitüsü eğitim bölümünde öğrenciliğe başladı. 1974 yılında Kadıköy Maarif Kolejinde etüt öğretmenliği yaparken partiyle ilişki kurdu. 1975 yılında kurulan Devrimci Gençlik Derneği (DGD)’nin kuruculuğunu ve başkanlığını yaptı. Tunceli dağlarında yakalandığı 25 Ağustos 1980 yılına kadar profesyonel devrimci olarak kitle çalışmalarından partinin yönetici kademelerine kadar bir çok alanda sorumluluklar üstlendi. Yakalandığında Merkez Komite üyesiydi.

İkibuçuk aylık polis sorgulamasının ardından tutuklandı.
1987 yılında Metris cezaevinde“hizipçi faaliyet”lere katıldığı gerekçesiyle cezaevi parti

komitesi tarafından partiden atıldı. O günün Merkez Komitesi
savunmasını dahi okumadan bu kararı onaylayarak ihracı kesinleşti.Temmuz 1988 yılında tahliye olan yazar, bir süre aktif siyasi mücadele yürütme yolları aradıysa da umduğunu bulamadı. Bireysel yaşamını örgütlerken bile siyasi çevreden uzak durmadı; geleneğinden kopmadı. Gönül bağı hep diri kaldı; demokratik mücadele alanlarında hep vardı. 78’liler hareketi, Yaşam Ağacı Derneği, Onur Vakfı gibi kurumlarda yöneticilik yaptı. Bir çok gazete ve dergilerde röportajları, anıları ve makaleleri yayınlandı. Kitabın önsözünde duygu dünyasını, hayalini ve umudunu şöyle ifade ediyor:

“...Ben bu güne kadar o büyük güne olan inancımı ve umudumu hep korudum. Kırgınlıklarım olsa da o büyük günde Kaypakkaya’nın resminin ve partinin bayrağını en önde görmenin hayali ve heyecanı içinde yaşamaya devam edeceğim...”